Παιδιά και κατοικίδια

Όσοι από εμάς είναι γονείς σίγουρα έχουν βρεθεί κάποια στιγμή στη θέση του να πρέπει να αντιμετωπίσουν τα παρακάλια ή ακόμη και τα κλάματα των παιδιών τους με αίτημα την απόκτηση ενός κατοικίδιου. Κι αν η πρώτη μας παρόρμηση είναι να πούμε «όχι» αναλογιζόμενοι τις ευθύνες και τη φροντίδα που χρειάζεται ένα κατοικίδιο, μήπως θα πρέπει να το ξανασκεφτούμε;

Ποικίλες έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με κατοικίδια έχουν πολλά οφέλη από αυτή τη συγκατοίκηση. Τα κατοικίδια προσφέρουν στα παιδιά πολύτιμα μαθήματα ζωής, τα οποία παραμένουν στην ενήλικη ζωή τους.

Τα πλεονεκτήματα της συγκατοίκησης με ένα κατοικίδιο:

  • Η φροντίδα ενός κατοικίδιου βοηθά στην ανάπτυξη της κοινωνικότητας και της αυτοπεποίθησης του παιδιού.
  • Το παιδιά που μαθαίνουν να συμπεριφέρονται με αγάπη στο κατοικίδιο τους είναι πολύ πιθανό ότι θα συμπεριφερθούν με ευγένεια και σεβασμό και στους συνανθρώπους τους.
  • Η φροντίδα ενός κατοικίδιου βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν συμπόνια, ενσυναίσθηση αλλά και μη λεκτικές ικανότητες επικοινωνίας.
  • Τα κατοικίδια αποτελούν μια εξαιρετική διέξοδο για τα παιδιά, καθώς αποτελούν τον πιο έμπιστο σύντροφό τους.
  • Τα κατοικίδια διδάσκουν πολύτιμα μαθήματα ζωής για την αγάπη, την πίστη, την τρυφερότητα, την υπομονή, την ανάληψη ευθυνών, το σεβασμό για τη φύση, την αρρώστια αλλά και το θάνατο.
  • Τα κατοικίδια αποτελούν μια ιδανική πηγή σωματικών αλλά και πνευματικών δραστηριοτήτων.
  • Τα παιδιά που δεν έχουν αδέλφια ή ακόμη και τα μοναχικά παιδιά βρίσκουν στα κατοικίδια την ιδανική παρέα.

 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι:

  • Τα παιδιά κάτω των 10 ετών δε θα πρέπει να μένουν μόνα τους με τα κατοικίδια χωρίς την επίβλεψη ενός ενήλικα.
  • Οι γονείς αποτελούμε το ισχυρότερο πρότυπο και τα παιδιά μας μαθαίνουν παρατηρώντας τη συμπεριφορά μας.
  • Είναι απολύτως απαραίτητο για τους γονείς να σιγουρευτούμε ότι τα παιδιά μας φροντίζουν τα κατοικίδια τους και δεν τα ταλαιπωρούν έστω και άθελά τους.
  • Η κατοχή ενός κατοικίδιου είναι σε τελική ανάλυση ευθύνη του γονέα και όχι του παιδιού.

Πηγή