Μεγαλώνοντας δίδυμα

[:el]Γράφει η Ειρήνη Δρακοπούλου*

 6 απλά κόλπα για να τα βγάλουμε πέρα

«Δύο παιδιά, διπλή χαρά» λέει ο λαός μας. Το να μεγαλώνεις δίδυμα είναι σίγουρα διπλή ευλογία αλλά είναι, σχεδόν πάντα, και πολλά παραπάνω: διπλή κούραση, διπλά ξενύχτια, διπλά έξοδα, διπλό άγχος. Για να επιζήσουμε σε αυτό το πολύ απαιτητικό έργο της ανατροφής των διδύμων, ιδίως κατά το 1ο χρόνο της ζωής τους, χρειαζόμαστε γρήγορη σκέψη, βαθιές ανάσες και μερικά απλά κόλπα.

  • Βάζουμε πρόγραμμα

Όσο τρομακτικό κι αν μας ακούγεται, το να βάλουμε πρόγραμμα είναι από τις πιο σοφές αποφάσεις που μπορούμε να πάρουμε όταν αποκτάμε δίδυμα. Ένα αυστηρό πρόγραμμα φαγητού ωφελεί τόσο τα παιδιά όσο και εμάς, αφού μας επιτρέπει να παίρνουμε μια ανάσα κατά τη διάρκεια της ημέρας αντί να ταΐζουμε συνέχεια κάποιο από τα διδυμάκια μας 24 ώρες το 24ωρο. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κάνουμε και το ίδιο με τον ύπνο, τότε θα μπορούμε πραγματικά να απολαύσουμε τις χαρές που προσφέρει το μεγάλωμα των παιδιών μας.

  • Κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε

Όλες οι τελευταίες έρευνες και οι μοντέρνες θεωρίες για την ανατροφή των παιδιών είναι τέλειες στην πράξη. Όταν έχουμε ένα παιδί, τότε είναι, αν όχι πιο εύκολο, σίγουρα πιο εφικτό να είμαστε συνεχώς δίπλα του, να του δίνουμε την αμέριστη προσοχή μας, να του εξηγούμε τα πάντα ξανά και ξανά. Όταν όμως υπάρχουν δυο συνομήλικα πλάσματα, με διαφορετικές συνήθως ιδιοσυγκρασίες, που απαιτούν τη συνεχή προσοχή μας, τότε τα πράγματα γίνονται λίγο πιο δύσκολα. Έτσι λοιπόν, ακούμε το ένστικτό μας και έναν-δύο ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας.

  • Ζητάμε βοήθεια

Το να μεγαλώνουμε δίδυμα σημαίνει ότι θα πρέπει, τουλάχιστον για την αρχή, να ξεχάσουμε ότι θα έχουμε τον αποκλειστικό έλεγχο των πάντων. Δεν είναι κακό να δεχόμαστε βοήθεια, ιδιαίτερα όταν αυτή μας προσφέρεται απλόχερα, ακόμη κι αν χρειάζεται να κάνουμε παραχωρήσεις στα μέχρι τώρα ακλόνητα πιστεύω μας. Άλλωστε αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο, κυρίως όταν τα δίδυμα είναι μικρά, είναι να μοιραστούμε την ευθύνη. 

  • Κάνουμε διάλειμμα

Όλοι οι γονείς χρειαζόμαστε χρόνο για τον εαυτό μας ανεξάρτητα από το αν εργαζόμαστε ή όχι. Για τους γονείς των διδύμων η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη πιο επιτακτική, καθώς τον περισσότερο καιρό είμαστε πραγματικά εξουθενωμένοι.  Και επειδή ο ελεύθερος χρόνος όταν μεγαλώνεις δίδυμα είναι πραγματικά δυσεύρετος, μια απλή βόλτα με το αυτοκίνητο ή με τα πόδια, ακόμη και τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ (χωρίς τα παιδιά) μπορεί να είναι ευκαιρία για αποφόρτιση.

  • Κάνουμε μόνο όσα αντέχουμε

Ένα τακτοποιημένο σπίτι που αστράφτει από καθαριότητα είναι μια εικόνα που θα πρέπει για λίγο καιρό να αφήσουμε πίσω μας. Αντί γι αυτό, επικεντρωνόμαστε στα απολύτωςαπαραίτητα κρατώντας την ενεργητικότητα μας για να παίξουμε, να γελάσουμε, να διαβάσουμε παραμύθια και γενικά να διασκεδάσουμε και να δεθούμε με τα παιδιά μας.

  • Απολαμβάνουμε τη μοναδική σχέση που έχουν τα διδυμάκια μας

Όσο εξαντλητικό κι αν είναι να μεγαλώνουμε δίδυμα, η σχέση μεταξύ τους είναι πραγματικά εκπληκτική. Μπορεί τα διδυμάκια μας να μην έχουν δική τους γλώσσα – όπως συχνά λέγεται – ή να μην αισθάνεται το ένα τον πόνο του άλλου, αλλά σίγουρα αποζητούν το ένα την παρέα του άλλου, μοιράζονται μυστικά και προπαντός κρατιούνται χέρι-χέρι στις δυσκολίες, ακόμη κι όταν εμείς δεν είμαστε εκεί. Γιατί η σύνδεση υπάρχει, κι ας μη φαίνεται πάντα, και είναι υπαρκτή και είναι αυτό που με κάνει να χαμογελώ στο τέλος της ημέρας, όσο κουρασμένη κι αν είμαι, όταν βλέπω το γιο μου να φιλάει στο κεφάλι τη δίδυμη αδελφή του που πάλι την πήρε ο ύπνος στον καναπέ.

 [:en]Γράφει η Ειρήνη Δρακοπούλου*

 6 απλά κόλπα για να τα βγάλουμε πέρα

«Δύο παιδιά, διπλή χαρά» λέει ο λαός μας. Το να μεγαλώνεις δίδυμα είναι σίγουρα διπλή ευλογία αλλά είναι, σχεδόν πάντα, και πολλά παραπάνω: διπλή κούραση, διπλά ξενύχτια, διπλά έξοδα, διπλό άγχος. Για να επιζήσουμε σε αυτό το πολύ απαιτητικό έργο της ανατροφής των διδύμων, ιδίως κατά το 1ο χρόνο της ζωής τους, χρειαζόμαστε γρήγορη σκέψη, βαθιές ανάσες και μερικά απλά κόλπα.

  • Βάζουμε πρόγραμμα

Όσο τρομακτικό κι αν μας ακούγεται, το να βάλουμε πρόγραμμα είναι από τις πιο σοφές αποφάσεις που μπορούμε να πάρουμε όταν αποκτάμε δίδυμα. Ένα αυστηρό πρόγραμμα φαγητού ωφελεί τόσο τα παιδιά όσο και εμάς, αφού μας επιτρέπει να παίρνουμε μια ανάσα κατά τη διάρκεια της ημέρας αντί να ταΐζουμε συνέχεια κάποιο από τα διδυμάκια μας 24 ώρες το 24ωρο. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κάνουμε και το ίδιο με τον ύπνο, τότε θα μπορούμε πραγματικά να απολαύσουμε τις χαρές που προσφέρει το μεγάλωμα των παιδιών μας.

  • Κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε

Όλες οι τελευταίες έρευνες και οι μοντέρνες θεωρίες για την ανατροφή των παιδιών είναι τέλειες στην πράξη. Όταν έχουμε ένα παιδί, τότε είναι, αν όχι πιο εύκολο, σίγουρα πιο εφικτό να είμαστε συνεχώς δίπλα του, να του δίνουμε την αμέριστη προσοχή μας, να του εξηγούμε τα πάντα ξανά και ξανά. Όταν όμως υπάρχουν δυο συνομήλικα πλάσματα, με διαφορετικές συνήθως ιδιοσυγκρασίες, που απαιτούν τη συνεχή προσοχή μας, τότε τα πράγματα γίνονται λίγο πιο δύσκολα. Έτσι λοιπόν, ακούμε το ένστικτό μας και έναν-δύο ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας.

  • Ζητάμε βοήθεια

Το να μεγαλώνουμε δίδυμα σημαίνει ότι θα πρέπει, τουλάχιστον για την αρχή, να ξεχάσουμε ότι θα έχουμε τον αποκλειστικό έλεγχο των πάντων. Δεν είναι κακό να δεχόμαστε βοήθεια, ιδιαίτερα όταν αυτή μας προσφέρεται απλόχερα, ακόμη κι αν χρειάζεται να κάνουμε παραχωρήσεις στα μέχρι τώρα ακλόνητα πιστεύω μας. Άλλωστε αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο, κυρίως όταν τα δίδυμα είναι μικρά, είναι να μοιραστούμε την ευθύνη.

 

  • Κάνουμε διάλειμμα

Όλοι οι γονείς χρειαζόμαστε χρόνο για τον εαυτό μας ανεξάρτητα από το αν εργαζόμαστε ή όχι. Για τους γονείς των διδύμων η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη πιο επιτακτική, καθώς τον περισσότερο καιρό είμαστε πραγματικά εξουθενωμένοι.  Και επειδή ο ελεύθερος χρόνος όταν μεγαλώνεις δίδυμα είναι πραγματικά δυσεύρετος, μια απλή βόλτα με το αυτοκίνητο ή με τα πόδια, ακόμη και τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ (χωρίς τα παιδιά) μπορεί να είναι ευκαιρία για αποφόρτιση.

  • Κάνουμε μόνο όσα αντέχουμε

Ένα τακτοποιημένο σπίτι που αστράφτει από καθαριότητα είναι μια εικόνα που θα πρέπει για λίγο καιρό να αφήσουμε πίσω μας. Αντί γι αυτό, επικεντρωνόμαστε στα απολύτωςαπαραίτητα κρατώντας την ενεργητικότητα μας για να παίξουμε, να γελάσουμε, να διαβάσουμε παραμύθια και γενικά να διασκεδάσουμε και να δεθούμε με τα παιδιά μας.

  • Απολαμβάνουμε τη μοναδική σχέση που έχουν τα διδυμάκια μας

Όσο εξαντλητικό κι αν είναι να μεγαλώνουμε δίδυμα, η σχέση μεταξύ τους είναι πραγματικά εκπληκτική. Μπορεί τα διδυμάκια μας να μην έχουν δική τους γλώσσα – όπως συχνά λέγεται – ή να μην αισθάνεται το ένα τον πόνο του άλλου, αλλά σίγουρα αποζητούν το ένα την παρέα του άλλου, μοιράζονται μυστικά και προπαντός κρατιούνται χέρι-χέρι στις δυσκολίες, ακόμη κι όταν εμείς δεν είμαστε εκεί. Γιατί η σύνδεση υπάρχει, κι ας μη φαίνεται πάντα, και είναι υπαρκτή και είναι αυτό που με κάνει να χαμογελώ στο τέλος της ημέρας, όσο κουρασμένη κι αν είμαι, όταν βλέπω το γιο μου να φιλάει στο κεφάλι τη δίδυμη αδελφή του που πάλι την πήρε ο ύπνος στον καναπέ.

* Η Ειρήνη Δρακοπούλου είναι Ειδική ΠαιδαγωγόςΜ.Ed. Ειδικευμένη στη διάγνωση και αποκατάσταση  Δυσλεξίας/Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών, Τ. Επιστημονικός Συνεργάτης ΠΑ.Γ.Ν.Η (Ιατρείο Δυσλεξίας και Διαταραχών του Λόγου), συντονίστρια Σχολών Γονέων (Μέλος Πανελληνίου Συλλόγου Σχολών Γονέων)[:]

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *